آداب تعهد کاری

به نام خدا 

دوستان عزیز سلام

حتما در مورد تعهد کاری مطالبی خواندید و یا شنیده اید، شب گذشته بعد از افطار جهت کاری از منزل خارج شدم و در حال قدم زدن برای رسیدن به مقصد مورد نظرم بودم. دو نکته بسیار مهم وجالب را دیدم و خواستم با شما عزیزان به اشتراک بگذارم. اولین نکته در مورد دوستان مغازه داری بود که پس از تعطیلی مغازه ها هر چی زباله مانند کارتن، نایلون و سایر زباله ها را رها کرده و رفته بودند، واقعا جای تاسف دارد چون ظاهری بسیار زشت و کثیف ایجاد کرده بود وهمچنین کارگران زحمت کش شهرداری با زحمات فراوان در جهت جمع آوری زباله ها باید تلاش کنند. اگر دوستان مغازه دار تعهد کاری داشته باشند و خود را موظف بدانند در پایان کار زباله ها را در داخل سطل های بزرگی که شهرداری تدارک دیده جمع  آوری نماید، این کار باعث تمیزی محوطه عابران پیاده شده و هم جلو مغازه ها تمیز دیده می شود.

نکته بعدی که شاهد آن بودم آبیاری درختان خیابانها توسط پیمانکاران شهرداری بود، نمی خواهم زحمات این عزیزان را زیر سوال ببرم ولی نکته حائز اهمیت این بود این دوستان به خاطر اینکه زودتر کارشان به اتمام برسد و یا به قولی، تعهدی که بر دوششان است سریعتر تمام شود اقدام به آبیاری به صورت یک درخت در میان و یا چند درخت درمیان می نمودند و به نظر من این از انصاف به دور است که درختان بی زبان را تشنه نگهداریم ، فقط و فقط به خاطر اینکه تعهد کاریمان را به قولی انجام داده باشیم. من معتقد هستم هر شخصی در هر جایگاهی باید وظایف و مسئولیت خود را به درستی انجام دهد و چنانچه از شرایط کاری خود راضی نیست فکر کار دیگری باشد و تا زمانی که در آن شغل و یا تعهد کاری دارد به نحوه درست کارهایش را انجام دهد.

نویسنده مقاله: جلیل رسولی