آداب معاشرت میزبانی

به نام خدا

سلام

خیلی خوشحالم که در شب عید فطردر خدمت شما هستم.

عید سعید فطرمبارک باشد.

اجازه بدهبد آداب معاشرت را کمی تعریف کنم. آداب معاشرت این نیست که سعی کنیم خیلی جدی، خیلی باکلاس و یا خیلی خشک باشیم.

آداب معاشرت در حال حاضر یعنی کاری کنیم که هم خودمان و هم دیگران از حضور و در کنار هم بودن لذت ببریم، بنابراین آداب معاشرت در استفاده از شبکه های اجتماعی معنی‌اش این می‌شود که کاری بکنیم وقتی از تلگرام ستفاده می‌کنیم باعث ناراحتی دیگران نشویم و یا به اندازه درست از آن استفاده کنیم به خصوص درمنزل باعث نشویم که مادر و پدرمان صدایشان دربیاید که بس کنید، چقدر سرتان به گوشی..؟

آداب معاشرت در مهمانی هم همینطور. کاری بکنیم که دیگران هم از آن مهمانی لذت ببرند و فقط این لذت یکطرفه نباشد.

زمانیکه ما میزبان هستیم.

یعنی قراراست دوستان و آشنایان به عنوان مهمان به منزل ما بیایند و ما قرار است از آنها پذیرایی کنیم.

اگر نکته هایی را رعایت کنیم هم به خودمان خوش می‌گذرد، هم به مهمانانمان.

حتما این موارد را تجربه کردید: دم در وقتی مهمان می‌آید یا اگر ما رفتیم پایین استقبال مهمان چه اتفاقی می‌افتد.

سلام به به خوش آمدید.

بفرمایید.

خواهش می‌کنم شما بفرمایید.

نه شما بفرمایید، شما مهمان هستید.

امکان نداره شما راه رو نشان بدید.

خواهش می‌کنم، تو رو خدا،جان من……..

این تعارفات خیلی پسندیده نیست. بنابراین روش کار این است که ما آداب معاشرت در استقبال مهمان را بدانیم و یادبگیریم، بداینم به چه طریقی باید به استقبال مهمان برویم، ما باید جلوتر حرکت کنیم یا مهمان باید جلوتر حرکت کند.

همیشه ما باید به استقبال مهمان برویم.

گاهی اوقات به احترام مهمان تا درب اتاقمان همراهی می‌کنیم و گاهی اوقات تا درب منزل… و نمی‌دانم چرا بعضی‌ها تا سر کوچه، سرخیابان و …..

خب به هر صورت ما فرض می‌کنیم یک حالت استانداردی وجود دارد. بخاطر اینکه باعث ناراحتی همسایه‌ها هم نشود ما از درب منزل خودمان، یعنی نه از درب اصلی ساختمان، از درب منزل خودمان استقبال را شروع می‌کنیم.

وقتی افراد می‌آیند ما باید کمی جلوتر از آنها حرکت کنیم، به یک دلیل

آنها را راهنمایی کنیم، که آنها در چه جهتی حرکت کنند، کجا بروند.

ولی قرار نیست که شخص پشت ما باشد و ما هم پشتمان را به او بکنیم و شروع کنیم به حرکت کردن. نه، اصلاً  منظور ما این نیست.

قرار است که جلوی فرد حرکت کنیم اما نه به صورتیکه پشت ما به مهمان باشد.

متمایل می‌شویم، طوریکه یک رأس از شانه‌ی ما را آن شخص ببیند.

این خیلی مهم است. خیلی‌ها معذب هستد، نمی‌دانند کجا باید بنشیند و واقعاً برایشان سخت است،

ما به عنوان میزبان باید این کار را برای آنها ساده کنیم و مهمانان را از سردرگمی خارج کنیم.

بگویید: می‌توانید اینجا بنشینید، یا آنجا اگر راحت استید و دوست دارید. یا اگر جای خاصی در نظر گرفتید، می‌توانید بگویید که ممنون می‌شوم اگر لطفاً اینجا (اشاره به جای فرد) بنشینید، البته اگر جای دیگر هم خواستید مشکلی ندارد. با گفتن این موضوع مطمئناً شخص در آنجا خواهد نشست و شما هم نهایت احترام را به فرد گذاشته‌اید.

مورد بعدی در میزبانی که مورد بسیار بسیار مهم است، این که من نمی‌دانم چرا در مهمانی‌ها میزبان هیچ احترامی برای مهمان قائل نیست! یعنی با یک پیژامه و یک عرقگیرنشسته و لم داده و می‌گوید که: خیلی خوش آمدید، صفا آوردید.

پدر من همیشه بر سر این موضوع که در حضور مهمانان نباید با پیژامه حاضر شوید، تاکید دارد و واقعا خودش با ۶۵ سال سن این موضوع را رعایت می کند و حتی در حضور افراد خودمانی هم رعایت می کند.

من نمی‌گویم وقتی مهمان آمد حتماً کت و شلوار بپوشید، فقط همین که لباسمان عوض شود و نشان دهیم که این پوشش، پوشش مخصوص پذیرایی است..

منظور فقط این است که با لباس همیشگی به استقبال مهمانمان نرویم

پس این نکته را در نظر داشته باشیم و یک تبصره کوچک هم بگویم، نمی‌دانم چرا در کشور ما متداول است که در مهمانی‌ها جوراب به پا نمی‌کنیم. مخصوصاً برای آقایان باید این نکته را در نظر داشته باشیم. جوراب به پا کردن یکی از بدیهی‌ترین اصول آداب معاشرت است و پابرهنه در مهمانی‌ها و مجالس نباید دیده شویم و بنابراین حتماً این موضوع را رعایت بکنیم. این باعث راحت شدن مهمان‌ها هم خواهد بود. زیاد صحنه‌ی قشنگی نیست اگر آنها شما را به صورت پا برهنه ببینند.

عید فطر مبارک

 نویسنده: جلیل رسولی